Stamboom en focus

Een boomlange 14 jarige is druk bezig om zijn stamboom te tekenen. Best lastig nog de namen van die tantes en ooms en neven en nichten.
Zijn opa is overleden. Achter die naam mag hij van mij een kruisje zetten.
Zo’n kruisje als in een rouwadvertentie bedoelde ik.
Hij maakt er een x van, ook prima. Na even twijfelen krabbelt hij er nog wat boven.
De andere opa leeft ook niet meer. Uit zichzelf tekent hij weer het kruisje met de krabbel erboven.
En dan pas zie ik wat het is. Een kruisje met een doodskop erboven. Als op een piratenvlag.
Wel vaker word ik verrast door van die enorm associatieve kinderen.
Ik heb me inmiddels aangewend om niet direct te reageren, maar te wachten tot er een verband zichtbaar wordt.
Zoals ook nu. Ik heb er verder geen aandacht aan besteed, ik begreep prima wat hij bedoelde.
Wij waren er samen dan ook al uit dat hij associeert als een dolle.
Zo zijn we samen met een vriend van hem een keer een stuk gaan lopen.
Om de beurt vertelden ze van alles. Af en toe waren we bij hem volledig de draad kwijt.
Terugpuzzelend bleek dan dat hij in een split second 13 stappen verder was. Met beelden en al.
Probeer elkaar dan nog maar eens te volgen. Nu maken ze er soms een spelletje van.
In een ‘HUH’ moment gaan ze zoeken vanaf waar hij is gaan associëren en tellen hoeveel stappen hij verwijderd is van het oorspronkelijke thema:)
Snelle associatieve beelddenkers. Begrip doet wonderen voor het zelfvertrouwen.
En voor zijn wens om ook te kunnen focussen heb ik dan wel wat oefeningen achter de hand.

Zoals die met het geeltje en de stip.
Plak het geeltje op ooghoogte. Houd je hoofd stil!
Kijk naar de stip, kijk naar boven, terug naar de stip, kijk naar beneden, terug naar de stip, kijk naar links, terug naar de stip, kijk naar rechts, terug naar de stip.
Niet vaker dan een keer of 2 herhalen en let op, steeds terug naar de stip!!
Instant effect!

En passend bij dat boomlange lijf van ‘m.  Zijn stip een stuk hoger dan de mijne:)