Dode hoekspiegel versus Kindercoach

Bij mij staat mijn kind soms in mijn dode hoek.
Ik zie hem vanuit mijn moederpositie dan niet staan, zie niet scherp wat er gaande is.
In mijn rol als kindercoach fungeer ik vaak als dode hoekspiegel.
Vanuit die positie zie ik namelijk wél wat er speelt.

Haarscherp zie ik hoe het schattige jonge broertje feilloos de zwakke plek van zijn zus weet te vinden.
En zijn moeder op het verkeerde spoor zet, zodat het verkeerde kind de wind van voren krijgt.
Moeders en zonen, een bijzondere dynamiek.
Uit ervaring weet ik dat mijn eigen zoon af en toe dankbaar gebruikt maakt van mijn dode hoek.
Jammer voor hem heb ik mijn eigen ‘dode hoekspiegel’ laten installeren.
Door coaches en vrienden die meekijken en me attenderen op de dingen die ik op dat moment niet zie.
Zijn gedrag spiegelt vaak meedogenloos dat wat ik nog heb te leren.
En ik kijk niet graag in de spiegel, maar deze is toch wel handig!